بعد از مدتها کش و قوس فراوان که آیا مربی خارجی یا مربی وطنی برای تیمهای باشگاهی  ایران مثمر ثمر واقع می شوند شاید به طور اتفاقی فوتبال ایران با پدیده ای مواجه گشت که هیچگاه نباید به کنار گذاشته شود . تجربه ای گرانبها که به همین سادگیها نمی توان از کنارآن گذشت .

افشین قطبی مربی وطنی ای که در خارج تعلیم دیده است و هم سطح مربیان طراز اول دنیاست . مربی ای که بر خلاف مربیان داخلی گذشته پرسپولیس از علم روز فوتبال برخوردار است و بر خلاف مربیان خارجی گذشته پرسپولیس از فوتبال ایران شناخت کافی دارد.

شاید مسئولین پرسپولیس هیچوقت فکر نمی کردند که قطبی بهترین انتخاب برای آنها باشد.

اگر از کنار مسائل فنی بگذریم با نگاهی اجمالی به رخدادهای امسال اردوی پرسپولیس می توانیم به شخصیت و درایت افشین قطبی تحسین بگوییم. مربی ای که با تمامی مربیان چند سال اخیر پرسپولیس کاملا متفاوت است . او قبل از هر چیز به بازیکنانش ادب و نظم و اخلاق می آموزد و نحوه ی آموزش هم جز این نیست که خودش بانی آن است.

هنوز بد دهنی ها و عکس العمل های سخیف علی پروین بعد از باخت های پرسپولیس از ذهنمان پاک نشده است که افشین قطبی سوپر مربی شخیص ایران حتی هنگامیکه می بازد نیز خونسردی خودش را حفظ می کند و با احترام باخت را می پذیرد, به آینده می اندیشد , آینده ای که سرانجام قهرمانی را برای او به ارمغان می آورد.

پ .ن 1: قهرمانی پرسپولیس را به تمام پرسپولیسیهای با شخصیت تبریک می گویم.

پ.ن 2: برای افشین قطبی نگرانم چرا که امثال علی پروین ها و امیر عابدینیها فراوانند که صالحانی همچون انصاریفردهاوقطبیها را به راحتی هر چه تمامتر از بین ببرند.

پ.ن 3: اینجانب استقلا لی ام.

مدتها پیش تقریبا در دوره ی نوجوانی چند کاست موسیقی از رابرت مایلز به دستم رسید و بعدها با هنرمندی دیگر در همین سبک یعنی آندره تنه برگر آشنا شدم. سبک این هنرمندان موسیقی, سبک ترنس متمایل به سول می باشد .

 رابرت مایلز ایتالیایی با آلبومی به نام سرزمین رویا , در تمام دنیا به شهرتی خاص در موسیقی الکترونیک رسید . آلبومی که برنده بهترین جایزه موسیقی الکترونیک سال 1997 نیز شد . ناگفته نماند که رادیو وتلویزیون ایران هم تنها کاری که مجوز پخشش را در این سبک داشتند همین بود و بارها وبارها قطعاتی از این آلبوم را در ضمیمه بسیاری از برنامه های ورزشی و غیره خود پخش کردند . البته اینکار در ایران به نام آسمان آبی توسط پویا موزیک منتشر شده است.

آندره تنه برگر آلمانی هم با ترکیب ترنس و انواع موسیقی دیگر به شهرتی خاص در اروپا رسید . کارهای ابتدایی آندره در واقع ترکیب کارهای خودش با بزرگانی همچون ژان میشل ژار و رابرت مایلز بود که سبک جالبی در الکترونیک را ارایه می کرد . از او در ایران آلبومی به نام اکسیژن ایکس منتشر شده است.

هر گاه کارهای این دو را می شنوم به حس عجیبی می رسم که با گوش کردن به هیچ نوع موسیقی دیگر نمی رسم . حسی که انگار در میان آرزوها و رویاهای آسمانی خودم قدم می زنم و از بالا به زمین و انسانها می نگرم . شاید حسی که انگار به خدا نزدیکترم. به قول یکی از دوستان گیتار الکتریک حتی بیشتر از دف و نی که در ایران سازهای عرفانی شناخته می شوند, عرفانی است.

با خود فکر می کنم که هنرمندانی همچون اینها به چه سطحی از درک جهان و عالم بشریت و عالم درون وبیرون و کائنات می رسند که به خلق چنین آثاری می پردازند ؟ این حس های فرا آسمانی از کجا می آیند ؟.

بدون شک درک این فضا که منجر به خلق چنین آثاری می شود ,چه ذاتا باشد و چه اکتسابی, رسیدن هنرمند را به عالیترین پله های درک عالم را  نشان می دهد. پله هایی که رسیدن به آن قلب و مغزی باز نیاز دارد و قلب و مغز باز نیازمند روحی پاک است. روحی که درجه های مرتفع عالم روحانیت را در خود بیشتر جذب کند. روحی که بزرگتر از روحهای معمولی است . روحی که هر چه بیشتر به سمت خدای خالق خویش پر می کشد .

پ.ن 1: از دیگر گروه ها و هنرمندانی که از کارشان لذت می برم می توانم به یاهل و تیستو اشاره کنم.

پ.ن2: از ایران هم میتوان به علی سماوات یا همان دی جی علیگیتور اشاره کرد که بعضی از کارهایش از این سبک پیروی می کند.

پ.ن3: ادامه دارد.

مدتیست که برای چند شرکت عکسهای صنعتی می گیرم و در کنارش هر وقت صحنه ای نظرم رو جلب کنه سعی می کنم بگیرمش.هفته ی پیش که برای تهیه چند عکس به بالای برج دوما واقع درجردن رفته بودم این عکسها رو گرفتم, که گفتم خالی از لطف نیست که اینجا بگذارمشون و نظرات شما دوستان عزیزم رو جویا بشم .

ابر شهر و دایره های زنگی

گل وآهن و دود

در میان تاریکی دلهای سیاه

رویای آبی من

با بالهای سرخش

که با حرکت باد به اهتزاز جاودانه اش ادامه می داد

لبخندی از بهشت

هدیه آورده بود

برایم.

لبخندی به زیبایی تمام رویاهای آبی.

هر چند

چشمهایم را دیگر یارای دیدنش نیست

اما لبخند ش

جاودانه ماند

برایم.

اینروزها هر چه قدر سعی می کنم که عصبی نشم , نمیشه . انگار که عصبانیت قرار نیست دست از سر من برداره.تازه بعضی وقتها این عصبیت من برای نزدیکانیست کا واقعا از ته دل دوستشون دارم , اما عصبیتم عشقم به اونها رو بر عکس نشون میده. یعنی کلی خوبی رو با یک لحظه عصبانیت از بین می برم. انگار که یک برج بسازم و ناگهان زلزله بیاد و همه چیو خراب کنه. هر کاری میکنم هم فایده نداره. از بی دقتی افرادیکه با اونها کار دارم واقعا عصبی میشم . چون خودم سعی می کنم در مقابل اونها منظم و مرتب باشم و کارهاشون رو منظم انجام بدم ولی اونها وقتی مقابل من اینطوری نباشند اعصابم بهم می ریزه و واکنشی رو در مقابلشون دارم که ناراحتی شدیدی به بار می یاره که آخرشم واقعا پشیمون می شم . اما به من حق بدید. وقتی قراره مثلا یک کاری ساعت 2:45 انجام بشه ولی توی انجامش 45 دقیقه تاخیر بشه , دیگه نمی تونم خودم رو کنترل کنم. چند روز پیش بزرگترین عصبیتم سر یکی از شاگردهام بود که نه تنها 1 ساعت تاخیر کرد بلکه برای کلاس آماده هم نبود.

هدفم از این نوشته ضمن گرفتن پیشنهادات شما دوستان عزیزم , پیدا کردن ریشه ها و علایم این واکنش منفی روانیه.

پزشکان فشار عصبی رو عارضه ای میدونند که سلامت فکری و جسمی فرد رو به مخاطره می اندازه و زمانی پیش می آد که بدن بیشتر از حد معمول از تواناییهاش استفاده کنه. زمانیکه فشار فیزیکی وروانی بر انسان وارد میشه , ترشح هورمونهایی مانند آدرنالین و کورتیزول در بدن افزایش پیدا می کنه . این هورمون ها تغییرات عمده ای رو در ضربان قلب , فشار خون , سوخت وساز بدن و فعالیت فیزیکی به وجود میارن. این واکنش ها در زمانیکه فرد تحت فشاره , کمک میکنند که کارآیی او افزایش پیدا کنه , اما در دراز مدت برای بدن مضره. در ضمن فشار عصبی افراد رو دچار زودرنجی و تحرک پذیری میکنه و این موضوع بر کیفیت کلی زندگی افراد تاثیر سوء به جای میگذاره. از نشانه های فشار عصبی هم میشه به اینها اشاره کرد : حملات عصبی ,تند مزاجی, کم شدن احساس شادی, ضعف در تمرکز, کم شدن حافظه, احساس گناه, بی تفاوتی, احساس بیچارگی و شکست ,عدم توجه به وضع ظاهری, عدم توانایی در تصمیم گیری و احساس بی ارزش بودن.

متاسفانه من به چند تا از این نشانه ها دچار هستم. البته احساس می کنم اولین گام برای حل این بیماری قبول کردن این هست که این بیماری رو دارم.

یکی از دوستان عزیزم هم کاتالوگی تهیه کرده بود-خیلی ممنونم- که توصیه های بسیار ارزشمندی داشت که چند تا از اینها رو اینجا می یارم:

1.هر چیزی را که به شما در ایجاد آرامش کمک می کند یاداشت کنید.

2.هر زمان که احساس کردید کارهای زیادی بری انجام دادن دارید حداقل یکی از کارها رو تفویض کنید.

3.خودراقانع کنید که ممکن است خواهان خیلی چیزها باشید که امکان دسترسی به آن را نداشته باشید.

4. ((نه)) گفتن را یاد بگیرید وقتی از پس کاری بر نمی آیید یا وقت انجام آنرا ندارید لزومی ندارد که آنرا به گردن بگیرید.

5.به عقاید دیگران احترام بگذارید. همیشه حق با شما نیست.

6.ورزش می تواند به صورت موقت خشم را کنترل کند. حتی اگر آنرا در پشت میز و در حالیکه روی صندلی نشسته اید انجام دهاید.

اینم از اینا. در هر صورت به نظر می رسه کنترل عصبیت احتیاج به یک پروسه ی زمانی نه چندان کوتاه مدت داره . امیدوارم هرچه سریعتر از شرش خلاص بشم.

مامان هم توصیه ی خوبی می کنه .مامان میگه یکبار که عصبی نشی دیگه کم کم یاد می گیری که نشی.

اس ام اس می زد, دوست دارم .اما هیچوقت رو در رو نمی گفت.

وقت قرار همیشه دیر می کرد. معلوم بود زیاد شوق و ذوق اومدن نداره. اینگار مجبورش کرده بودن که بیاد.

دقیقا دست می گذاشت روی چیزهایی که اعصابم رو خورد می کرد.

اما همیشه سعی می کردم بخنده.

آخر نفهمیدم دنبال چی می گشت ! آخر نفهمیدم چرا یه لحظه دوستم داشت , یه لحظه بعد نداشت. تا که خسته شدم و دیگه ندیدمش.

تناقض خواستن و نخواستن.

با اینکه تحمل جای خالیش خیلی سخته , اما ...

------------ طرح امنیت اجتماعی چند وقتیست که به دستور مقامات بالای امنیتی شروع شده است. طرحی که تمرکز آن گویا فقط بر بخشی است به نام بد حجابی. حجابی که هنوز معنی دقیقش – در جامعه ای که هنوز از دوران گذار وارد مرحله جدیدی نشده است- مشخص نیست.

شهروندان هر روز با مشاهده گشت های ارشاد از خود می پرسند : آیا امنیت اجتماعی فقط حجاب است ؟ آیا دیگر فسادهای اقتصادی و اجتماعی و سیاسی دیگر که جامعه را در گرداب سیاهی که خلاصی از آن به همین راحتیها امکان پذیر نیست جزء امنیت محسوب نمیشوند؟ و هزاران سئوال دیگر .

------------------- زن به بیماری سرطان مبتلا شده است. سرطان خون. دو فرزند 4 و 6 ساله دارد که حتی به سن مدرسه نرسیده اند. همسرش کارگر است. گاهی اوقات بعد از کارگری با موتورش پیک می شود و معمولا شبها تا دیر وقت مجبور است کار کند. اما با اینحال در آمدش یک پنجم خرج درمان همسرش است. در آمدی که با خرج کرایه منزل و خوراک – یعنی نیازهای اولیه انسان – پایان می گیرد.

هیچ سازمانی وجود ندارد که زن را حمایت کند. هیچ بیمه ای , هیچ بیمارستانی,هیچ,هیچ,هیچ.

------------------------------------- حتی اگر تعداد گشتهای ارشاد را 200 عدد و هر کدامشان  4 پلیس داشته باشند و هزینه ی هر نفر برای دولت در ماه پانصد هزار تومان باشد , همین 200 گشت ارشاد ماهانه 400000000تومان هزینه دارند.

 هزینه ای برای هیچ, هیچ, هیچ.

-------------------------------------------------- یکی از دوستان سوئدی ام می گفت حاضرم دست مقامات کشورم را ببوسم . چرا که بودجه ی مملکتمان را صرف آسایش هر چه بیشتر شهروندان می کنند.

 آسایشی که  به طبع باعث حرکت آحاد جامعه  به سمت مثبت ها می شود . مثبت هایی که دیگر هیچ گشتی لازم ندارند.

------------------------------------------------------------- طرح امنیت اجتماعی گسترش می یابد . اینبار گشت ها حریم خصوصی مردم را نشانه گرفته اند.