بامامان بحثم بالا گرفت.سرش داد زدم.

فرداش از همه چی بد آوردم.کارهای اداریم پیش نرفت . استاد بخاطر ۱۰ دقیقه تاخیر برام غیبت زد.ضرر مالی خوردم . حتی قهوه ای که همیشه درست می کنم ‌‌خوب در نیومد .

خیلی پشیمونم. نمیدونم با بوسیدن دستهاش همه چی درست میشه یا نه؟

چند وقتیه سکوت کرده بودم و حتی با اینکه هر روز با اتفاقات عجیب تر از روز قبل مواجه میشدم و میشم اما امروز دیگه واقعا به وجد اومدم .

از خیلی وقت پیش به یکی از دوستانم که در بانک ملی کار می کند توصیه کردم که بدنبال کار دیگری باشد چرا که بانکها ی مملکت با سیاست های روز به روز غلط تر از گذشته رو به سقوط و ورشکستگی هستند.

سیاست های غلط روز به روز ادامه پیدا کرد تا اینکه بانکها تنها راه حل اخیر خود برای جلوگیری از ورشکستگی رو کارمزد گرفتن برای کوچکترین خدمات خود انتخاب کردند . وقتی بانکی چنین سیاستی انتخاب می کند در آستانه ی فروپاشیست و نهایت ضعف مدیریتی و بیماری سیستم اداری را گویاست .

منهم که تحت تاثیر عقب ماندگی بانکهای دولتی بودم چند حساب در بانکهای خصوصی باز کردم به این امید که حداقل با خدمات بهتری مواجه باشم تا امروز که برای صدور چک بانکی کارمند بانک ۲۰۰۰تومان از من طلب کرد . سرمایه من در این بانک ما هها خوابیده بود و با سود برابر با یک بیستم نرخ تورم خودم را راضی نگه داشته بودم و بانک اینهمه وقت حال پول منرو برده بود حالا برای صدور یک تیکه کاغد از من کارمزد ۲ دلاری طلب می کرد که در هیچ کجای دنیا اینچنین نمی کنند .

حالا می فهمم که چرا یکی از دوستان به دنبال افتتاح حساب در یک بانک معتبر خارجی می گشت.

واقعا نمی دانم چگونه به این پست ادامه بدهم . قضاوت با شما .

پ.ن: از تمام دوستان محترمیکه در این مدت غیبت به من لطف داشتند متشکرم .باید اعتراف کنم که هنوز نتوانسته ام افکارم رو جمع کنم تا متنی در خور حداقل رضایت خودم بنویسم.